“How are you?”, czyli jak nie brzmieć jak Brytyjczyk

Widzimy kogoś znajomego. Albo i nieznajomego. Wysilamy mózg, by przypomnieć sobie, jak zagaić rozmowę, i choć fizyka kwantowa czy gramatyka teoretyczna nie są naszymi konisiami, powitać kogoś chyba każdy potrafi. Rzucamy więc naszemu interlokutorowi w twarz znane i lubiane How are you? i jesteśmy przeszczęśliwi, bo oto te siedemnaście lat nauki nie poszło w las! Liczymy na inteligentną (no dobra, jakąkolwiek) rozmowę, a tymczasem w odpowiedzi słyszymy tylko… Fine, and you?. Na co w przypływie paniki upstrzonej zrezygnowaniem odpowiadamy Fine. I już. Po ptokach. Intelektualny wzwód opadł, niespełnienie ściska serce, a żal dupę. Co poszło nie tak?

Otóż, moi niemili, How are you? to, nie oszukujmy się, wyświechtane do granic możliwości powitanie, które niewiele znaczy i tak naprawdę rzadko oczekuje się na nie prawdziwej odpowiedzi. Jak więc brzmieć bardziej naturalnie? Jak witać innych niczym rodowity Brytyjczyk, a nie ameba przyssana do okładki książki do nauki języka? Istnieje wiele sposobów i choć nie wszystkie powitania oznaczają dokładnie to samo, sama ich znajomość bardzo wzbogaca nasz język. Oto najczęstsze z alternatyw:

  • Alright? / You alright? / Are you alright?
    Bardzo brytyjskie i pod jednym względem podobne do How are you? oraz How do you do?: niezbyt oczekujemy na to odpowiedzi, o czym piszę w tekście Brytyjskie wyrażenia – część 1.
  • What’s up?
    Proste i zwięzłe niczym polskie “Co tam?”.
  • What are you up to?
    To pytanie jest o tyle ciekawe, że korzysta z czasownika to be up to something. Fani sagi o Harrym Potterze powinni go rozpoznać, a pozostali niech wiedzą, że czasownik ten w odpowiednim kontekście oznacza “knuć coś”. Samo pytanie więc z jednej strony dotyczy przeszłości, ale i zahacza o teraźniejszość i przyszłość.
  • What’s going on?
  • What’s new (with you)?
  • How are you doing? / How’re you doing?
  • How have you been? / How’ve you been?
    Z racji użycia czasu Present Perfect środek ciężkości tego pytania leży w przeszłości, trochę jakbyśmy pytali o nowości w czyimś życiu za pomocą wyżej wspomnianego What’s new?.
  • How are you feeling (today)?
    Zadając takie pytanie, raczej dociekamy o czyjś stan fizyczny, niż jakbyśmy zapytali np. How do you feel today about what happened yesterday?, co sugeruje pytanie o emocje względem minionych zdarzeń.
  • How are things (going?)
  • How’s things?
    Tak, to to samo co powyżej, ale gramatycznie niepoprawnie. Na co dzień jednak cudne jak ta lala. Lub ten lalek, w zależności co kto lubi.
  • How’s it going?
  • How is everything?
  • How’s it hanging?
    Jedno z moich ulubionych pytań, na które zawsze mam ochotę odpowiedzieć A lil’ bit low and slightly to the left. Śmieszki heheszki takie.
  • How’s your day been?
  • How’s your day going?
  • How’s life (been treating you)?
  • How’s tricks?
    Zawsze mnie śmieszy, gdy to słyszę, bo z jednej strony niby tricks to “sztuczki”, a z drugiej etymologicznie odnosi się do zwrotu to turn a trick, czyli “uprawiać z kimś seks”.

Niektóre z powyższych powitań są bardziej amerykańskie, niemniej wszystkie są rozpoznawalne na Wyspach, bo jak by nie patrzeć wszyscy oglądają amerykańskie seriale oraz filmy i słuchają zachodniej muzyki. To wszystko stanowi fantastyczną bazę do nauki naturalnego słownictwa codziennego, a jeśli szukacie inspiracji właśnie do nauki takiego kolokwialnego języka, zerknijcie na tekst O nauce słownictwa słów kilka, w którym opisuję, skąd ja biorę nowe słówka, zwroty i wyrażenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *